Przez długie lata swej muzycznej działalności czuła się ambasadorką kultury polskiej. Od roku 1880 nieprzerwanie na wszystkich swych koncertach wykonywała po polsku pieśń Chopina Życzenie przy własnym akompaniamencie fortepianowym; gdy to było możliwe włączała też ją do występów operowych (np. do sceny „lekcji śpiewu" w II akcie Cyrulika sewilskiego Rossiniego) traktując jako symbol polskości narodu, którego państwa nie było na mapie. W programach jej recitali figurowały zawsze pieśni polskie: Moniuszki, Niewiadomskiego, Zarzyckiego, Paderewskiego, Stojowskiego. W 1914 kierowała w Nowym Jorku pracami The American-Polish Relief Committee i działała aktywnie na rzecz pomocy ofiarom wojny w Polsce, współpracując z Sienkiewiczem i Paderewskim.
Autorami wystawy była prof. Małgorzata Komorowska i Juliusz Multarzyński, patronat objął portal MAESTRO www.maestro.net.pl oraz The Marcella Sembrich Association w Bolton Landing, USA www.operamuseum.org.
Wystawę zakończyły CXXXIX Poznańskie Warsztaty Operowe w dniu 7 grudnia 2008, z udziałem autorów.
