TANNHÄUSER Richard Wagner

opera romantyczna w trzech aktach
do libretta kompozytora

Premiera 18 kwietnia 2009
Kierownictwo muzyczne Eraldo Salmieri
Inscenizacja i reżyseria Achim Thorwald
Dekoracje Christian Floeren
Kostiumy Ute Frühling
Choreografia Emil Wesołowski
Kierownictwo chóru Mariusz Otto

OBSADA     
TANNHÄUSER Mark Duffin, Michał Marzec
WOLFRAM VON ESCHENBACH Tomasz Mazur, Adam Szerszeń, Tobias Berndt
ELISABETH Agnieszka Hauzer, Monika Mych
VENUS Julia Gertseva, Katarzyna Hołysz, Galina Kuklina    
HERMANN Paweł Izdebski, Claudius Muth, Dariusz Niemirowicz
BITEROLF Andrzej Ogórkiewicz, Bartosz Urbanowicz     
WALTHER VON DER VOGELWEIDE Karol Bochański, Dymitr Fomenko
HEINRICH DER SCHREIBER Marek Szymański, Bartłomiej Szczeszek
REINMAR VON ZWETER Wiesław Bednarek, Paweł Myszkowski
PASTUSZEK Barbara Gutaj, Natalia Puczniewska

Chór, balet i orkiestra Teatru Wielkiego w Poznaniu
śpiewacy Poznańskiego Chóru Chłopięcego, statyści

Tannhäuser Richarda Wagnera jest kolejnym przedstawieniem w naszym repertuarze z cyklu spektakl z gwiazdą. W piątek 26 i niedzielę 28 lutego na scenie Teatru Wielkiego gościć będą Mark Duffin, Tobias Berndt, Paweł Izdebski, Agnieszka Hauzer i Galina Kuklina. Wszyscy ci soliści występują na największych europejskich i światowych scenach operowych i salach koncertowych, zachwycając publiczność swoimi umiejętnościami wokalnymi. Całość poprowadzi wybitny dyrygent austiacko-włoski Eraldo Salmieri.
Poznański spektakl Tannhäusera w realizacji Achima Thorwalda, Christiana Floerena i Ute Frühling jest pierwszą realizacją tej opery od czasów Roberta Satanowskiego, z niezapomnianą kreacją Antoniny Kaweckiej w roli Elżbiety. Konfrontując te przedstawienia i dodając do nich Parsifala sprzed kilku lat, bez obaw można stwierdzić, że Poznań ma szczęście do dzieł Richarda Wagnera.
Realizacja tej wersji ucieka od historycznego, średniowiecznego klimatu i umiejscawia akcję w XIX-wiecznym społeczeństwie, z którego, miotany sprzecznościami, śpiewak Tannhäuser chce się wyrwać. Bezsilność bohatera, z którym, zdaniem reżysera, identyfikuje się sam Wagner, doprowadza go do śmierci.