W ramach tego projektu realizowany będzie repertuar, który nie może być wystawiany na dużej scenie operowej ze względu na swój kameralny charakter. W ramach Opery Kieszonkowej będą realizowane z rzadka wystawiane utwory, jednakże niezwykle ciekawe, prawdziwe odkrycia muzyczne. Realizacja takiego repertuaru na dużej scenie często nawet szkodzi zapomnianym operom, które potrzebują delikatnej pracy muzykologicznje i filologicznje jak odpowiednich kameralnych przestrzeni, aby docenić wszystkie walory dzieł przy niskich nakładach finansowych i produkcyjnych. Inscenizacje będą przygotowane do wystawienia w przestrzeniach nieteatralnych, w salonach, dworkach, mniejszych salach, parkach. Organizatorzy będą szukać odpowiednich przestrzeni do każdej inscenizacji wykorzystując również zaadopowaną przestrzeń Palarni Teatru Wielkiego jako małej sceny kameralnej.

Poprzez Operę Kieszonkową wychodzacą w kierunku publiczności wielu widzów będzie miała okazję po raz pierwszy spotkać się z danym utworem lub w ogóle ze zjawiskiem muzyki operowej. Nasze inscenizacje kieszonkowe przeznaczone są dla szerokiej publiczności, wychodzą jej naprzeciw, dojeżdżają do miejscowości, które kontakt z muzyką i z przedstawieniami operowymi mają utrudniony. Spektakle te są mobilne i łatwe do transportu. Można więc z nimi podróżować, docierać do najciekawszych miejsc w całym Województwie Wielkopolskim. Zamierzamy ożywic i rozśpiewać sale licznych dworów i pałaców, domów kultury, dotrzeć do publicznosci, która czeka na tego typu wydarzenia.

Projekt Opera Kieszonkowa włącza do spektakli młodych solistów, uczestników projektu Jutropera Studio dając im możliwość rozwinięcia repertuaru, poznania nowych dzieł kameralnych i praktyki w świecie operowym.  Spektakle te mają mały nakład produkcyjny i powstają dzięki połączeniu sił Teatru Wielkiego im. S. Moniuszki w Poznaniu oraz Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu. Poprzez tą współpracę i projekt Opery Kieszonkowej będziemy mogli wystawić opery i utwory kameralne, których do tej pory nie można było zobaczyć na scenach teatrów w Europie i na Świecie.

Są to:
• OPERY NIEDOKOŃCZONE – utwory operowe, kameralne, porzucone przez kompozytorów w trakcie tworzenia, w formie szkiców fortepianowych, szkiców poszczególnych części i fragmentów jeszcze nie połączonych, bądź też urwane w trakcie ze względu na zamysł artystyczny. Nigdy nie pokazywane, nie wystawiane ze względu na ich brak zakończenia. Jednakże w każdym z tych utworów jest ten sam talent kompozytora, a historia niedokończenia jest zawsze niezwykle inspirująca. Warto więc odkryć te dzieła i zapoznać publiczność z nową jakością.

• UTWORY CYKLICZNE, WYBRANE TEMATYCZNIE – przygotowywane inscenizacje będą podporządkowane konkretnemu tematowi. Tematem może być np. rocznica związana z historią muzyki poważnej, lub co roku powtarzające się regularnie święto, również zwiazane ze światem muzyki. I tak przykładowo 2010 rok pełen jest ważnych dla naszego środowiska rocznic. Poświęcony jest Fryderykowi Chopinowi, G. B. Pergolesiemu, R. Schumannowi, S. Barberowi czy też R. Maciejewskiemu.

• MAŁE FORMY BALETOWE – w ramach projektu odkryjemy utowory kameralne wielkich kompozytorów, przeznaczone dla artystów baletu. Stworzymy w ten sposób unikatowe inscenizacje dające szanse artystom z zespołu baletowego Teatru Wielkiego w Poznaniu na stworzenie własnych kreacji choreograficznych do muzyki takich kompozytorów jak np. G. B Pergolesi.

• SPEKTAKLE DRAMATYCZNO – MUZYCZNE – w ramach projektu Opera Kieszonkowa prezentujemy również spektakle dramatyczno muzyczne jak np. En attendant Chopin. Spektakl operty jest na fikcyjnym spotkaniu sześciu wielbicielek Chopina, które oczekują polskiego wirtuoza w salonie wielkopolskiego dworku przygotowując wielkie przyjęcie.
Celem spektaklu En attendant Chopin w dworach Wielkopolski jest stworzenie szlaku wyimaginowanej podróży kompozytora, która nigdy nie nastąpiła, a być może była planowana. Chcemy odwiedzić miejsca w Wielkopolsce, do których Chopin nigdy nie dojechał, a w których być może na niego czekano.
Anegdoty z życia Chopina opowiadane są przez jego uczennice, uwagi i komentarze dotyczące jego metody pracy i kompozycji, George Sand analizuje chopinowski kunszt, a wzruszające wspomnienia Delfiny Potockiej są pretekstem do przedstawienia publiczności nieznanych utworów naszego mistrza fortepianu.
Wyjątkowość  spektaklowi dodaje część muzyczna. Udało nam się odkryć utwory wykonywane rzadko (niemalże premierowe jak np. transkrypcja arii Casta Diva z opery Norma Belliniego czy Hexameron (w którym kompozycja Chopina jest częścią wirtuozerskiej mozaiki Liszta, Herza, Czernego, Pixisa i Thalberga). Inne utwory należą do tak zwanego repertuaru mniejszego, do dzieł salonowych (na cztery ręce, do tańca, jako akompaniament do śpiewu). Dzięki takiemu repertuarowi możemy pokazać Chopina innego, odbrązowionego i nie pozbawionego autoironii, gdy mówi o sobie jako o autorze opery narodowej, w cytowanych  listach do siostry.
Te nieznane rysy jego postaci i jeszcze mniej znane utwory muzyczne tworzą fascynującą szaradę, która okazuje się grą salonową George Sand zbierającą materiały do nowej powieści. Czy Chopin się pojawi? Tego nie wiadomo aż do końca spektaklu.

OPERA KIESZONKOWA ożywi repertuar, odnajdzie dzieła mniej znane i na dodatek wyjdzie z nimi na spotkanie z publicznością.