koncept, choreografia Rafał Dziemidok
współpraca choreograficzna Jacek Owczarek
światła, przestrzeń Ewa Garniec
produkcja Art Stations Foundation Poznań, Teatr Wielki Poznań, SDK Warszawa 

tańczą
Agata Ambrozińska- Rachuta
Magdalena Jędra
Agnieszka Noster
Piotr Chudzicki
Rafał Dziemiodk
Krzysztof Skolimowski 


Prezentacja work in progress spektaklu Orzech. Wiewiórka 19 czerwca 2010, z jednej strony stanowi prezent dla Teatru Wielkiego obchodzącego Jubileusz 100-lecia swojego istnienia, z drugiej zaś jest zamknięciem odbywającego się w Browarze etapu pracy nad pełnowymiarowym spektaklem, którego premiera zaplanowana została na wrzesień 2010 w warszawskim Centrum Sztuki Studio.  Prezentacja poznańska jest dla całego procesu punktem wyjścia i jego bezpośrednią inspiracją. Głównym tematem spektaklu jest bowiem zagadnienie „budowania tańca”, taniec sam w sobie, - kolejna próba GA Koncentrat formuły spektaklu autotematycznego, bezpośrednio podnoszącego tak często stawiane w Starym Browarze także pytanie  'co z tym tańcem?’. W przypadku spektaklu Orzech. Wiewiórka pytanie to odnosi się bezpośrednio do baletu klasycznego.

Podział na taniec współczesny i klasyczny jest w Polsce tak silny, że ma wręcz charakter rozziewu i przejawia się wzajemną negacją. Przepływ artystycznych idei i ludzi między tymi dwoma terenami jest niewielki. W moim mniemaniu jest to okoliczność dla obu nurtów w tańcu szkodliwa i zubażająca. Nasz spektakl w sposób bardzo świadomy sięga do klasycznych tradycji i przetwarza je na różne sposoby by otworzyć debatę nad wzajemnymi relacjami baletu i nowego tańca w Polsce.

Punktem wyjścia do procesu kreacji były poszukiwania zogniskowane wokół koncepcji choreograficznej jaką jest duet/partnerowanie. W szczególności zdecydowałem się sięgnąć do grand pas de deux classique w postaci konkretnych choreografii, jak i ogólnych reguł konstrukcji, organizacji, relacji z muzyką, pracy z kulturową i rzeczywistą płcią wykonawców; zderzając je jednocześnie ze swoim doświadczeniem, techniką, gustem. Mam pełną świadomość, że w pewnym kontekście samo już spoglądanie przez tancerzy współczesnych w stronę klasycznych choreografii i reguł  stanowi naruszenie pewnego kanonu i w ogóle 'artystyczny faul'. Decydujemy się jednak na ten krok z całą pokorą i szacunkiem dla obu form.

W projekcie udział weźmie 6 tancerzy współczesnych o dużym doświadczeniu scenicznym i wykształconych w różnych stylach i technikach tańca. Jak zawsze w pracach Koncentratu, światło, przestrzeń i muzyka traktowane będą jako równorzędni aktorzy spektaklu.