SPEKTAKL W RAMACH OBCHODÓW JUBILEUSZU 100-LECIA
TEATRU WIELKIEGO W POZNANIU
Premiera w Operze Śląskiej
14 grudnia 2008 r.
Spektakl w Teatrze Wielkim w Poznaniu:
16 września 2010 r.
z udziałem solistów, chóru i orkiestry
Teatru Wielkiego w Poznaniu
Inscenizacja i reżyseria
Kierownictwo muzyczne Tadeusz SERAFIN
Spektakl w Poznaniu Andrzej KNAP
Scenografia Radek DĘBNIAK
Kostiumy Małgorzata SŁONIOWSKA
Choreografia Maciej PRUSAK
Kierownictwo chóru Anna TARNOWSKA
Spektakl w Poznaniu Mariusz OTTO
OBSADA
DZIEWCZYNA Agnieszka DONDAJEWSKA
ARIA ŁABĘDZIA Tomasz RACZKIEWICZ
STARY POETA Jerzy MECHLIŃSKI
MŁODY POETA Stanisław KUFLYUK
Balet Opery Śląskiej oraz Soliści Wrocławskiego Teatru Pantomimy
im. Henryka Tomaszewskiego, Alpiniści, Zespół Break-Dance,
Chór Dziecięcy Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II stopnia
im. F. Chopina w Bytomiu przygotowany przez
Agnieszkę Piasecką-Orlow, Judocy Klubu Sportowego Czarni Bytom
Carmina burana to nazwa trzynastowiecznego zbioru świeckich pieśni i poezji – głównie na tematyce miłosnej, na podstawie których w XX wieku Carl Orff skomponował kantatę sceniczną - utwór na orkiestrę, chór i głosy solowe, w którym dominują rytm i prosto zharmonizowane partie chóralne. Najsłynniejszym fragmentem kantaty jest – znana nie tylko melomanom – rozpoczynająca i kończąca utwór pieśń chóru O Fortuna. Główną ideą przyświecającą Orffowi w jego twórczości był „teatr totalny”, czyli bardzo oryginalna synteza muzyki, śpiewu, poezji, tańca oraz gry scenicznej.
Carmina burana Orffa składa się z trzech części, poprzedzonych prologiem zatytułowanym Fortuna Imperatrix Mundi (Fortuna władczyni świata), w którym autor skarży się na zmienność losu i zależność człowieka od kaprysów fortuny.
I. część Primo Verte (Wiosna) opiewa uroki budzącej się przyrody, jej barw i rodzącego się pragnienia miłości.
II. część In taverna (W gospodzie) to pieśni, które sławią radości płynące z biesiadowania w doborowym towarzystwie. Kończy się konkluzją: “Kraj marnieje, młódź dziczeje, (…) cały świat już z nas się śmieje, już nas palcem wytykają. Lecz tych, wobec nas zelżywych, co po świecie z plotką krążą, wymażą z ksiąg sprawiedliwych i w głąb piekła ich pogrążą”.
III. Cour d’amours (Dwór miłości) jest główną częścią kantaty. Jej motto, to stwierdzenie, że miłość unosi się wszędzie wokół nas. Pieśni sławią ziemską miłość we wszystkich przejawach.
Całość zamyka powrót do treści prologu – skargi na niestałość łask fortuny.
Spektakl CARMINA BURANA Carla Orffa w reżyserii Roberta Skolmowskiego zdobył Honorową i zarazem prestiżową nagrodę artystyczną Marszałka Województwa Śląskiego – ZŁOTA MASKA w kategorii PRZEDSTAWIENIE ROKU 2008.
Laureatami nagród zostali także: Robert Skolmowski – za scenariusz, reżyserię i inscenizację oraz Radosław Dębniak za scenografię do Carmina burana. Nagroda Złotej Maski przyznana w kategorii najlepsza rola wokalno-aktorska przypadła także śpiewaczce – sopranistce Karinie Skrzeszewskiej, za tytułową partię w Łucji z Lammermoor oraz rolę Dziewczyny w Carmina burana.
------------------------------------------------------------
Znakomita choreograficznie Carmina burana (…) udowadnia, że w Operze Śląskiej drzemie wielki potencjał.
Marcin Mońka Gazeta Wyborcza
Przesycona kolorami, baśniowa i niezwykle plastyczna… Carmina burana - wielkie dzieło symfoniczno-chóralne Carla Orffa (…) urzeka ekspresjonistyczną siłą kontrastów – żywioł dionizyjski spotyka się tu z żywiołem apollińskim, średniowiecze ze współczesnością, błogość snu z fizyczną zmysłowością jawy. Tak jak w swoich wcześniejszych realizacjach Robert Skolmowski przekracza tradycyjną operową konwencję, spajając w inscenizacji Carmina… pierwiastek sztuki operowej z elementami teatru dramatycznego i pantomimy.
Joanna Gdowska, Dziennik Teatralny Wrocław
Carmina burana jest obowiązkową pozycją w kalendarzyku każdego, kto żądny jest nietuzinkowych wrażeń muzyczno-estetycznych.
Marta Odziomek, Dziennik Teatralny Katowice
