premiera: 26 lutego 2011
choreografia: Rudi van Dantzig
muzyka: Richard Strauss
scenografia i kostiumy: Toer van Schayk
przekaz choreograficzny: Sonja Marchiolli 

Spektakl został przygotowany dla Het Nationale Ballet w Amsterdamie, którego wieloletnim dyrektorem artystycznym był Rudi van Dantzig.
Cztery ostatnie pieśni są perłą choreograficzną końca XX wieku.

Spektakl uznawany jest za jedną z najważniejszych pozycji w bogatym dorobku artystycznym Rudiego van Dantziga. Choreografia doczekała się realizacji w wielu renomowanych zespołach baletowych, między innymi w Operze Paryskiej, Narodowym Balecie Kanady, Balecie Teatru Wielkiego w Genewie, Norweskim Balecie Narodowym w Oslo i Fińskim Balecie Narodowym w Helsinkach.

Jest to kompozycja choreograficzna dla czterech par tancerzy i jednego solisty symbolizującego śmierć, z której nadejściem pogodzony był kompozytor, kończąc utwór w 1948 roku.
Londyńska prapremiera muzycznego wykonania Czterech ostatnich pieśni odbyła się w 1950 roku, po śmierci Richarda Straussa. Spektakl składa się z czterech części zatytułowanych: „wiosna”, „wrzesień”, „zasypiając” i „o zachodzie słońca”.

OBSADA
PIEŚŃ I Katarzyna Samól, Maria Kielan, Dymitr Tenytskyy, Wiktor Dawidiuk
PIEŚŃ II Agnieszka Wolna, Ekaterina Kitaeva, Dominika Babiarz,
Arkadiusz Gumny, Michał Kaczmarczyk, Taras Szczerban
PIEŚŃ III Shino Sakurado, Pauline Puicercus, Lidia Zwolińska,
Mateusz Sierant, Oleg Stankow, Petr Zaionchkovskiy
PIEŚŃ IV Karolina Wiśniewska, Anna Gumna, Dominik Muśko, Krystian Augustyn
ŚMIERĆ Taras Szczerban, Dymitr Tenytskyy

nagranie wykorzystywane w spektaklu:
Richard Strauss „Vier letzte Lieder – Tod Und Verklarung – Metamofphosen”
Gundula Janowitz, Berliner Philharmoniker, Herbert von Karajan. Deutsche Grammophon