Opera w jednym akcie, siedmiu scenach do libretta kompozytora

kierownictwo muzyczne: Mieczysław Nowakowski
reżyseria: Monika Dobrowlańska 
scenografia, kostiumy: Petra Korink   
asystent reżysera: Wiesław Bednarek
projekcje: Matthias Fitz
reżyseria świateł: Marek Rydian
ruch sceniczny: Iwona Pasińska
współpraca muzyczna: Wiktor Lemko

Ofelia jest próbą nowego zdefiniowania teatru muzycznego, liryczną operą kameralną rozpisaną na troje śpiewaków, 15 instrumentalistów i dźwięki elektroniczne. Początek opery jest nietypowy: to śmierć całej trójki bohaterów – Ofelii, Hamleta i Laertesa, czyli moment dramatyczny, w którym zostawia nas Szekspir kończąc Hamleta. Co możliwe jest jeszcze po tej śmierci? Nowa historia, „drugie życie” trójki bohaterów, będące treścią Ofelii, jest parafrazą Opowieści o trojgu zakochanych z Księgi Tysiąca i Jednej Nocy. W Ofelii brak jednak „wydarzeń” bądź też: są bardzo subtelne i tylko w obszarze emocji; cała akcja rozgrywa się wyłącznie w głowach bohaterów. Ale i wektory uczuć rozłożone są w inny sposób: Ofelia kocha Hamleta, Hamlet kocha Laertesa, Laertes kocha Ofelię. Trzy rodzaje miłości, z których żadna nie zostanie odwzajemniona. Ten brak wzajemności prowadzi wszystkie postacie – jak i w Opowieści o trojgu zakochanych – do śmierci. Z tym, że dla szekspirowskich bohaterów jest to już druga śmierć.

Prasqual

THINGS I TOLD NOBODY  czas trwania 21 min.
choreografia: Itzik Galili
muzyka: Vivaldi, Mozart, Hendel, Satie

Things I told nobody jest pełną rozmachu choreograficzną wizją, dla której tłem muzycznym są wybrane fragmenty utworów Mozarta, Hendla, Vivaldiego i Satie. Jedenastu tancerzy pokonuje przestrzeń sceniczną w bardzo fizykalnej kompozycji, charakterystycznej dla języka choreograficznego Itzika Galili. Afabularny spektakl jest surrealistyczną, pełną humoru zabawą na temat niewypowiedzianych przez tancerzy słów i półszeptów.